Saturday, December 13, 2014

ծանոթանանք

ու հետաքրքիր ա` կա՞ մեր գալակտիկայում մարդ, ով կարա էս աստիճան թքած ունենա բոլորի վրա, թե՞ էդ մենակ վիդեոներում ա լինում: կա՞ մարդ, ով կարա էս կարգի անկարևոր դարձնի բոլոր հնարավոր գոյություն ունեցող ալտերնատիվ կարծիքները: մարդ, ով կարա առանց որևէ դիմակ կրելու` անոնիմի դիմակ ունենա դեմքին:
կա՞ տենց մեկը: եթե կա, ինչի՞ չի իջնում Երկիր մոլորակ, ծանոթանանք:

Friday, December 12, 2014

աչոնիկ

ֆեյսբուքը անջատեք, նորից միացրեք. «աչոնիկ» ստատուսները էլի շատացել են

Monday, November 24, 2014

անձ/ր/ևամուտ

առավոտից Երևանի փողոցներն էի չափչփում: գործնական նպատակ կար, բայց ով էր հիշում էդ նպատակի մասին: (կեդերով ու բարակ նասկիով` աշնան ամենաանձրևային ամսին)
շատ բաների մասին մտածեցի: նույնիսկ բաների, որոնց մասին, թվում էր, մտածել պետք չէր: (ոտքերիս տակ խոնավություն զգացի)
թեմաները տարբեր էին, բայց էդ բոլորի արդյունքում մի բան հասկացա. էն, որ արժանի եմ նրան, ինչ ունեմ: (անձրևն ուժեղացավ)
հասկացա, որ շուրջը բոլորի խոստումները շահադիտական են ու ոչ մեկը իրա շարֆը չի հանի ու փաթաթի վզիդ, երբ որ ինքը մրսում ա: (կարմիր շարֆս հանեցի. ցրտից շոգում էի)
հասկացա, որ մոլի այլասիրությունը (ովքեր էլ լինեն էդ այլ-երը), միշտ հիասթափության ա տանում: (անձրևը արդեն կրունկներիս էր հասել)
ու ինչքան զզվելի էր էդ պահին աշխարհը, ինչքան զզվելի էին մարդիկ: (անձրևը ցեխեց փողոցները)
երբ անցորդները քեզ հիշացնում էին, թե ինչքան արհամարհված, գրական հայերենով ասած` պօֆիգված ես դու: (կեդերիս կարմիր գույնը փոխվեց թավ կարմիրի. ոտքերս ճպճպում էին ջրի մեջ)
էդ պահին զգացի կարիք: (ջուրը արդեն կոճերս էր գրկել)
ու հայհոյեցի բոլոր էն իրերն ու բառերը, որոնցով մարդիկ իրանց արժեքներն են փոխում: (անձրևը դողաց, ոտքերս էլ)
ես կագնեցի կարմիր լույսի տակ: (անձրևը լռեց, ոտքերս չէի զգում)
լուսացույցի վայրկյանները փոխվում էին` համընթաց ինձնից ջրի կաթիլների` գետնին հպվելուն: (անձրևը շունչը պահեց)
գիտակցությանս հասավ մի հստակ, բանական մի միտք. էգոիստ եղիր (անձրևը ժպտաց ու ավելի թափով սուրաց ինձ վրա, սրբեց ու տարավ մտքերս քո ու քո մեջ քարացած բոլոր ես-երի մասին)

անտարբերությունից մրսած` թեյի բաժակը գրկած նստել եմ: մտածում եմ, որ գոնե թեյը ինձ մենակ չի թողի: հետո` հասկանում, որ թեյն ավարտվեց, ձեռքումս մնաց` ճաք տված պոչով դատարկ մի բաժակ... (իսկ անձրևը դեռ գալիս ա ու գալիս)